Korzystając z naszej strony wyrażasz zgodę na wykorzystywanie przez nas plików cookies, w celu zapewnienia Ci wygody podczas przeglądania naszego serwisu. Aby dowiedzieć się więcej na temat cookies oraz w jaki sposób z nich korzystamy, kliknij tutaj

Kodeks karny | Sądy | Kodeks wykroczeń | Kodeks pracy
Mapa strony
Mapa strony
kodeks karny / prawo karne

Kodeks Wykroczeń

Prawo karne



separator A A A separator Poleć znajomemu    Wydrukuj separator    Strona główna 
Sądy
Sądy w Polsce

Kodeks wykroczeń

Linki sponsorowane

Zasady odpowiedzialności

Art. 1.

§ 1. Odpowiedzialności za wykroczenie podlega ten tylko, kto popełnia czyn społecznie szkodliwy, zabroniony przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia pod groźbą kary aresztu, ograniczenia wolności, grzywny do 5000 złotych lub nagany.

§ 2. Nie popełnia wykroczenia sprawca czynu zabronionego, jeżeli nie można mu przypisać winy w czasie czynu.

Art. 2.

§ 1. Jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia wykroczenia, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy.

§ 2. Jeżeli według nowej ustawy czyn objęty orzeczeniem nie jest już zabroniony pod groźbą kary, ukaranie uważa się za niebyłe.

Art. 3.

§ 1. Na zasadach określonych w niniejszej ustawie odpowiada ten, kto popełnił wykroczenie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również na polskim statku wodnym lub powietrznym.

§ 2. Odpowiedzialność za wykroczenie popełnione za granicą zachodzi tylko wtedy, gdy przepis szczególny taką odpowiedzialność przewiduje.

Art. 4.

§ 1. Wykroczenie uważa się za popełnione w czasie, w którym sprawca działał lub zaniechał działania, do którego był obowiązany.

§ 2. Wykroczenie uważa się za popełnione na miejscu, gdzie sprawca działał lub zaniechał działania, do którego był obowiązany, albo gdzie skutek nastąpił lub miał nastąpić.

Art. 5.

Wykroczenie można popełnić zarówno umyślnie, jak i nieumyślnie, chyba że ustawa przewiduje odpowiedzialność tylko za wykroczenie umyślne.

Art. 6.

§ 1. Wykroczenie umyślne zachodzi wtedy, gdy sprawca ma zamiar popełnienia czynu zabronionego, to jest chce go popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia na to się godzi.

§ 2. Wykroczenie nieumyślne zachodzi, jeżeli sprawca nie mając zamiaru jego popełnienia, popełnia je jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia tego czynu przewidywał albo mógł przewidzieć.

Art. 7.

§ 1. Nieświadomość tego, że czyn jest zagrożony karą, nie wyłącza odpowiedzialności, chyba że nieświadomość była usprawiedliwiona.

§ 2. Nie popełnia wykroczenia umyślnego, kto pozostaje w błędzie co do okoliczności stanowiącej znamię czynu zabronionego.

Art. 8.

Na zasadach określonych w niniejszej ustawie odpowiada ten, kto popełnia czyn zabroniony po ukończeniu lat 17.

Art. 9.

§ 1. Jeżeli czyn wyczerpuje znamiona wykroczeń określonych w dwóch lub więcej przepisach ustawy, stosuje się przepis przewidujący najsurowszą karę, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu środków karnych na podstawie innych naruszonych przepisów.

§ 2. Jeżeli jednocześnie orzeka się o ukaraniu za dwa lub więcej wykroczeń, wymierza się łącznie karę w granicach zagrożenia określonych w przepisie przewidującym najsurowszą karę, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu środków karnych na podstawie innych naruszonych przepisów.

Art. 10.

§ 1. Jeżeli czyn będący wykroczeniem wyczerpuje zarazem znamiona przestępstwa, orzeka się za przestępstwo i za wykroczenie, z tym że jeżeli orzeczono za przestępstwo i za wykroczenie karę lub środek karny tego samego rodzaju, wykonuje się surowszą karę lub środek karny. W razie uprzedniego wykonania łagodniejszej kary lub środka karnego zalicza się je na poczet surowszych.

§ 2. Przy zaliczaniu kar przyjmuje się jeden dzień aresztu za równoważny jednemu dniowi pozbawienia wolności, dwóm dniom ograniczenia wolności oraz grzywnie w kwocie od 20 do 150 złotych.

§ 3. Karę aresztu orzeczoną za wykroczenie uważa się za karę tego samego rodzaju co kara pozbawienia wolności orzeczona za przestępstwo.

§ 4. Zaliczeniu, o którym mowa w § 1, nie podlegają środki karne w postaci:

Art. 11.

§ 1. Odpowiada za usiłowanie, kto w zamiarze popełnienia czynu zabronionego swoim zachowaniem bezpośrednio zmierza do jego dokonania, które jednak nie następuje.

§ 2. Odpowiedzialność za usiłowanie zachodzi, gdy ustawa tak stanowi.

§ 3. Karę za usiłowanie wymierza się w granicach zagrożenia przewidzianego dla danego wykroczenia.

§ 4. Nie podlega karze za usiłowanie, kto dobrowolnie odstąpił od czynu lub zapobiegł skutkowi stanowiącemu znamię czynu zabronionego.

Art. 12.

Odpowiada za podżeganie, kto chcąc, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, nakłania ją do tego.

Art. 13.

Odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, w szczególności dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji; odpowiada za pomocnictwo także ten, kto wbrew prawnemu, szczególnemu obowiązkowi niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego swoim zaniechaniem ułatwia innej osobie jego popełnienie.

Art. 14.

§ 1. Odpowiedzialność za podżeganie i pomocnictwo zachodzi wtedy, gdy ustawa tak stanowi i tylko w razie dokonania przez sprawcę czynu zabronionego.

§ 2. Każdy ze współdziałających w popełnieniu czynu zabronionego odpowiada w granicach swojej umyślności lub nieumyślności, niezależnie od odpowiedzialności pozostałych współdziałających.

§ 3. Karę za podżeganie lub za pomocnictwo wymierza się w granicach zagrożenia przewidzianego dla danego wykroczenia.

Art. 15.

Nie popełnia wykroczenia, kto w obronie koniecznej odpiera bezpośredni bezprawny zamach na jakiekolwiek dobro chronione prawem.

Art. 16.

§ 1. Nie popełnia wykroczenia, kto działa w celu uchylenia bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego dobru chronionemu prawem, jeżeli niebezpieczeństwa nie można inaczej uniknąć, a dobro poświęcone nie przedstawia wartości oczywiście większej niż dobro ratowane.

§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się, gdy sprawca poświęca dobro, które ma szczególny obowiązek chronić nawet z narażeniem się na niebezpieczeństwa osobiste.

Art. 17.

§ 1. Nie popełnia wykroczenia, kto, z powodu choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego lub innego zakłócenia czynności psychicznych, nie mógł w czasie czynu rozpoznać jego znaczenia lub pokierować swoim postępowaniem.

§ 2. Jeżeli w czasie popełnienia wykroczenia zdolność rozpoznawania znaczenia czynu lub kierowania postępowaniem była w znacznym stopniu ograniczona, można odstąpić od wymierzenia kary lub środka karnego.

§ 3. Przepisów § 1 i 2 nie stosuje się, gdy sprawca wykroczenia wprawił się w stan nietrzeźwości lub odurzenia powodujący wyłączenie lub ograniczenie poczytalności, które przewidywał albo mógł przewidzieć.

Pytania prawne (8):
Większe okno
anna
2011-01-08 11:06:03
Odpowiedzi: 2
Wjechałam na ulice jednokierunkową i tam zawróciłam i jechałam pod prad. nic sie nie stało ale policjant jechał i to widział i zgłosił to na policji bo nie chciał wezwać drogówki jak chciałam , bo droga nie była oznakowana. Znak, że jest to droga jednokierunkowa był odwrócony przez jakis łobuzów i nie było go widać. Czy powinnam mimo braku znaku wiedziec że to ulica jednokierunkowa skoro tam nie mieszkam i czy słusznie zostałam ukarana?
Odpowiedzi (2):
Gość
2011-02-01 11:29:13
Proszę uważnie przeczytać art.7 paragraf 2, bo uważam, że jak najbardziej jego treść dotyczy Pani przypadku. Pozdrawiam.
arobert
2011-04-24 13:41:16
Zarząd Dróg wieszając znak drogowy.powinien przewidzieć ,że chuliganowie mogą go przekręcić.Jeżeli tego nie przewidzieli powinni ponieść za złe oznakowanie karę.
Dodaj odpowiedź
Gość
2011-02-04 21:03:27
Odpowiedzi: 0
będąc na obserwacji psychiatrycznej, w szpitalu dowiedziałem się, że po takiej obserwacji jeżeli podejmę się leczeniu to sprawa karna zostanie umorzona. Na jaki art. mogę się powołać?
Dodaj odpowiedź
Gość
2011-05-11 08:00:50
Odpowiedzi: 1
zatrzymano mnie pod zarzutem kradzieży w sklepie na kwotę 35zł chociaż wszystko wskazywało że czyn popełniłem w sposób nieświadomy i chciałem za towar zapłacić. Ukarano mnie za to mandatem karnym w wys. 100 zł. Pytanie: czy wykroczenie jakiego się dopuściłem będzie zaewidencjonowane w rejestrze osób popełniających wykroczenie
Odpowiedzi (1):
Gość
2012-01-01 12:08:08
nie ma takiej ewidencji. Będzie to miało ew. pływ na karę za podobne wykroczenie popełnione do dwóch lat, o ile przyznasz się do mandatu. Nie czułeś się winny, nie trzeba było mandatu przyjmować
Dodaj odpowiedź
Gość
2012-01-17 20:34:56
Odpowiedzi: 1
witam
dostałem mandat w wysokości 100zł za przejście na czerwonym świetle mam 17 lat czy podlegam pod taki mandat?
Odpowiedzi (1):
Gość
2012-01-17 20:45:56
skoro skończyłeś 17 lat to owszem mogłes go dostać
Dodaj odpowiedź
Gość
2014-08-15 08:05:35
Odpowiedzi: 0
Witam.
Jaka kara grozi za umyśle i nieumyśle podanie numeru telefonu w portalu erotycznym innej osoby?
Dodaj odpowiedź
Gość
2014-08-20 14:59:56
Odpowiedzi: 0
Mam 12 lat.Razem z koklegą ukradłem że sklepu towar o wartości 29.99. Poraz drugi coś ukradłem. Poprzednio ukradłem coś 2 lata temu, sam. Sąd mnie uniewinnił. Co tym razem mi grozi?
Dodaj odpowiedź
grzegorz
2014-12-14 16:43:17
Odpowiedzi: 0
Jaka jest treść art 119&1kw. W sprawie o wykroczenie?
Dodaj odpowiedź
Gość
2016-01-18 18:52:45
Odpowiedzi: 0
co mówi paragraf 158&1 kk
Dodaj odpowiedź
Zadaj pytanie:
(opcjonalnie, nie będzie widoczny)
powiadom mnie mailem gdy pojawi się odpowiedź
APC
 

Do góry
sądy pomorskie sądy zachodniopomorskie sądy warmińsko-mazurskie sądy podlaskie sądy mazowieckie sądy kujawsko-pomorskie sądy wielkopolskie sądy lubuskie sądy lubelskie sądy łódzkie sądy dolnośląskie sądy opolskie sądy śląskie sądy świętokrzyskie sądy podkarpackie sądy małopolskie